Game On!

Dlaczego gry wideo pomagają w rozwoju?

Writer

Łatwo jest krytykować gry za marnowanie czasu, zachęcanie do przemocy oraz przedstawianie kobiet w niewłaściwy sposób (czego dobrym przykładem jest skąpo odziana Quiet — bohaterka gry Metal Gear Solid 5: The Phantom Pain). Gry mogą nawet zabić.

Jednak, jak Jane McGonigal podkreśla w swojej książce Reality Is Broken: Why Games Make Us Better and How They Can Change the World, „badania pokazują, że jeśli gramy nie więcej niż trzy godziny dziennie lub 21 godzin tygodniowo, odnosimy korzyści — psychiczne i emocjonalne”.

Gracz może nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, że gry czegoś go uczą. Albo mu pomagają. Zwykle odbywa się to na poziomie podświadomości.

Assassin’s Creed Syndicate
Lekcje historii: akcja gier z serii Assassin’s Creed rozgrywa się w ważnych okresach historycznych, od XI-wiecznych krucjat po wiktoriański Londyn.

Gry komputerowe zmuszają nas do doskonalenia się. Aby przejść na wyższy poziom gry, trzeba „nauczyć się”, jak to zrobić, przezwyciężyć przeszkody, rozwiązać zagadki lub skrócić czas pokonywania okrążenia na torze. Jeśli poniesiesz porażkę, nie przejdziesz do kolejnego etapu gry. Więc uczysz się, że warto spróbować jeszcze raz. Różne rodzaje gier oznaczają różne wyzwania i przynoszą różne korzyści.

Przyjrzyjmy się wojennym grom akcji (First Person Shooter, FPS), często ostro krytykowanym za przemoc. Przeprowadzone w 2014 roku badanie wykazało, że gry takie jak Unreal Tournament czy Call of Duty mogą poprawić spostrzegawczość, koordynację i refleks oraz przyspieszyć naukę.

Z raportu wynika również, że gracze potrafili lepiej niż grupa kontrolna rozróżniać odcienie i kolory oraz dostrzegali drobniejsze szczegóły. Byli również w stanie szybciej się uczyć.

Call of Duty Black Ops 3
Badania dowodzą, że gry FPS, takie jak Call of Duty, poprawiają refleks i koordynację ruchową gracza.

Z innego badania, przeprowadzonego w 2010 roku przez uniwersytet w Rochester, wynika, że osoby regularnie grające w gry komputerowe podejmowały decyzje o 25 proc. szybciej niż inni i robiły to z zachowaniem tego samego poziomu precyzji. Chirurdzy, piloci, policjanci, brokerzy, kierowcy i osoby znajdujące się w trudnej sytuacji niewątpliwie mogliby wykorzystać zdobyte w ten sposób umiejętności.

Innym podgatunkiem gier akcji są gry logiczne, takie jak popularne Angry Birds czy Cut the Rope. Naukowcy z Uniwersytetu Technologicznego Nanyang przeanalizowali zmiany w zdolnościach osób grających w cztery różne gry logiczne. Wyniki były zaskakujące.

Na przykład osoby grające w Cut the Rope przystosowywały się do nowych sytuacji o jedną trzecią szybciej niż grupa kontrolna. Gracze potrafili lepiej się skupić, łatwiej eliminowali czynniki rozpraszające i byli w stanie bardziej efektywnie wykonywać kilka zadań jednocześnie.

Grand Theft Auto V
Gry typu „otwarty świat”, jak na przykład GTA V, zachęcają graczy do eksperymentowania, rozwijają wyobraźnię, kreatywność i umiejętność rozwiązywania problemów.

„Żadna inna gra nie usprawnia funkcji wykonawczych w takim stopniu” — twierdzi Michael D. Patterson, adiunkt Uniwersytetu Technologicznego Nanyang. „W przyszłości, dzięki kolejnym badaniom, dowiemy się, które rodzaje gier rozwijają określone umiejętności. Będziemy mogli polecać ludziom gry, które nie tylko dostarczą im rozrywki, ale przyniosą im też wymierne korzyści”.

Gry RPG, takie jak The Elder Scrolls V: Skyrim, przenoszą graczy do innych światów i innych kultur, pełnych magii lub futurystycznych, w konwencji science-fiction, w których obowiązują zupełnie inne zasady. Badania wykazują, że osoby grające w RPG potrafią w większym stopniu rozwijać swoją wyobraźnię, kreatywność i umiejętność rozwiązywania problemów.

Co więcej, gracze na swoje awatary wybierają obrazy, które przedstawiają lepszą wersję siebie samych i dzięki temu zyskują wyższe poczucie własnej wartości nie tylko w grze, ale również w rzeczywistym świecie. Wiele gier RPG pozwala również na rozgrywkę dużej liczby (nawet tysięcy) osób, rozwijając w naturalny sposób umiejętność pracy w grupie, tworzenia i przestrzegania hierarchii oraz stosowania zasad gospodarki (np. w czasie handlu surowcami).

Zespół Fnatic grający w grę DOTA 2
Gracze zespołowi: podczas imprezy International DOTA 2 Championships 2015 20 zespołów rywalizowało o nagrody wartości 18 milionów dol.

Bycie dobrym „graczem zespołowym” to zaleta wysoko ceniona przez pracodawców w dużych firmach, a zdrowa pewność siebie i umiejętność rozwiązywania złożonych problemów są również niezwykle przydatne.

W grach strategicznych czasu rzeczywistego (RTS), takich jak Age of Empires, gracze tworzą własne cywilizacje, broniąc ich przed innymi graczami lub przed komputerowym wrogiem. Zarządzanie miastem lub krajem wymaga od graczy monitorowania zasobów i efektywnego ich wykorzystywania, często pod presją czasu.

Przeciętny gracz strategiczny wykonuje od 50 do 200 kliknięć na minutę, a zawodowcy często klikają nawet 600 razy na minutę — czyli 10 razy na sekundę. Nic dziwnego, że tacy gracze dobrze radzą sobie z wykonywaniem wielu zadań jednocześnie i szybko przetwarzają informacje dźwiękowe i wizualne. Takie umiejętności organizacyjne mogą okazać się niezbędne w pracy i w domu.

Ostatnią z omawianych tu kategorii, gry sportowe, poddano już wcześniej intensywnym badaniom naukowym. Podczas jednego z badań starsze osoby grały w gry wyścigowe (co widać w powyższym filmie). Gry nie tylko sprawiły im dużo frajdy, ale pozwoliły także zwiększyć zdolność pracy wielozadaniowej oraz poprawić umiejętność prowadzenia samochodu w rzeczywistym świecie.

Wciąż otwartym pozostaje pytanie na temat włączania gier w proces edukacji. Pierwsze próby w tej dziedzinie zostały już podjęte. Szkoła w Szwecji wprowadziła obowiązkowe zajęcia z gry Minecraft w 2013 roku. Uczniowie budują własne miasta, do których dostarczają elektryczność i wodę.

W wielu krajach nauczyciele matematyki i fizyki już dziś z powodzeniem wykorzystują grę Angry Birds, podczas gdy na lekcjach biologii króluje SPORE — gra przybliżająca uczniom proces ewolucji.

Zastosowanie gier nie ogranicza się w tym przypadku wyłącznie do szkół. Programiści z Nowej Zelandii odpowiedzialni za stworzenie gry SPARX sprawdzili jej działanie na nastolatkach cierpiących na depresję. Okazało się, że w wielu przypadkach była ona równie skuteczna w leczeniu choroby co tradycyjne rozmowy z psychologami. Czasami była nawet skuteczniejsza.

Zatem rozważając wprowadzenie gier do procesu edukacji, pytanie nie brzmi „czy”, tylko „kiedy i jak”.

Bibliografia:
Bejjanki, V. R, Zhang, R., Li, R., Pouget, A., Shawn Green, C., Lu, Z-L. i Bavelier, D., 10 listopada 2014 r., Action video game play facilitates the development of better perceptual templates. http://www.pnas.org/
Oei, A.C. i Patterson, M.D., 2014 r., Playing a puzzle video game with changing requirements improves executive functions. Computers in Human Behavior, tom 37, 216–228
Daniel Wedenig: Virtual Teachers: How Video Games Soon Assist Our Education. State University of New York, Empire State College, 2015.

Udostępnij ten artykuł

Podobne tematy

Granie

Przeczytaj w następnej kolejności

Read Full Story