Edukacja

Jak Grace Hopper złamała kod i otworzyła kobietom świat nauki

Autorka: Joyce Riha Linik

Osiągnięcia Grace Hopper zrewolucjonizowały świat komputerów na długie dziesięciolecia, a jej odważne i wybiegające w przyszłość wizje są inspiracją dla wynalazców po dziś dzień.

Biuro Grace Hopper wyglądało raczej typowo, może z wyjątkiem pirackiej bandery i zegara, który chodził do tyłu.

Hopper często zwykła mawiać: „Najniebezpieczniejsze powiedzenie to: »Zawsze tak robimy«”.

Zegar odliczający czas wstecz i Jolly Roger przypominały jej, że wyzwania można często pokonać, jeśli podejdzie się do nich zupełnie inaczej, czasami naruszając obowiązujące zasady.

„Wspaniała Grace” Hopper – znana również jako „królowa komputerów”, „królowa oprogramowania”, „admirał Grace”, „babcia COBOL” i „wielka dama oprogramowania” – zasłynęła na całym świecie jako pionierka informatyki w dziedzinie programowania na skalę masową, twórczyni pierwszego kompilatora. Kompilator ów stał się później filarem pierwszego języka programowania, do obsługi którego nie był konieczny doktorat z matematyki.

„Grace Hopper była wzorem dla kobiet takich jak ja” – mówi Rahima Mohammed, główna inżynierka firmy Intel w grupie Platform Engineering Group, autorka pięciu patentów i ponad 100 artykułów. „Przełamała bariery korporacyjne i ograniczenia związane z płcią, czym zainspirowała całe nowe pokolenie twórczyń technologii i przedsiębiorców do podążania własnymi ścieżkami. Dzięki temu na rynek trafiło wiele nowych ważnych koncepcji i produktów”.

 

Wbrew przeciwnościom losu

Grace Brewster Murray urodziła się 6 grudnia 1906 roku w Nowym Jorku i osiągnęła pełnoletność w latach 20. XX wieku. Była inteligentna i mocno stąpała po ziemi. Studiowała matematykę i fizykę w Vassar College, a następnie – jako pierwsza kobieta w historii – uzyskała tytuły magistra i doktora matematyki na uniwersytecie w Yale.

W międzyczasie wyszła za mąż za Vincenta Fostera Hoppera i została Grace Hopper (nazwisko zachowała po rozwodzie) i zaczęła pracę jako wykładowczyni matematyki w Vassar.

Być może tak wyglądałaby cała jej kariera, gdyby do akcji nie wkroczyła historia.

W 1941 roku Japończycy zbombardowali Pearl Harbor. Jak Hopper mówi w nakręconym później filmie dokumentalnym: „Świat znalazł się w stanie krytycznym. Każdy w kraju robił, co mógł, by pomóc w działaniach wojennych”.

Chociaż Hopper miała już 37 lat (za dużo, by wstąpić do armii), udało jej się przekonać oficera werbującego, by wpisał ją na listę rezerwistów programu U.S. Navy WAVES. Ukończyła szkolenie z najlepszym wynikiem w swojej grupie.

harvard-mark-1-computer-segment-1024x687-pl

Porucznik Hopper została przypisana do zespołu Bureau of Ships Computation na Harvardzie, którego zadaniem było opracowanie maszyny umożliwiającej wykonywanie szybkich, naukowych obliczeń służących do lepszego zrozumienia niektórych operacji wojennych, na przykład trajektorii głowic. W ten sposób powstał jeden z pierwszych komputerów.

Automatic Sequence Controlled Calculator firmy IBM, znany też jako „Mark I”, był olbrzymi. Miał 24,5 metra długości, był szeroki i wysoki na 2,5 metra i ważył jakieś 4,5 tony.

Hopper zlecono zaprogramowanie tej maszyny.

Zadanie polegało na przełożeniu problemów matematycznych na język numeryczny zrozumiały dla komputera. Chociaż początkowo Hopper nie miała pojęcia o programowaniu, była pojętną uczennicą.

„Grace słynęła z tego, że wolała prosić o wybaczenie niż o pozwolenie” – powiedziała Jeni Panhorst, informatyczka i szefowa zespołu w grupie Network Platforms Group firmy Intel. „Zwykła mawiać: »Jeśli pomysł jest dobry, trzeba go zrealizować. Dużo łatwiej jest przeprosić niż uzyskać zgodę«”.

Panhorst na własne oczy przekonała się, że kierowanie się tą zasadą w jej własnym zespole doprowadziło do ważnych zmian w branży infrastruktury sieciowej.

„Tylko jeśli nie boimy się podejmować ryzyka, przekraczać ustalonych granic i łamać zasad, możemy naprawdę zmieniać świat” – twierdzi Panhorst.

Najbardziej skomplikowany problem, z którym musiała zmierzyć się Hopper i jej zespół, pojawił się jesienią 1944 roku. Z prośbą o pomoc do naukowców zwrócił się John von Neumann, matematyk i fizyk pracujący nad Projektem Manhattan. Chodziło o znalezienie sposobu na samoistne zgniatanie się kuli. Trzeba było obliczyć, w których punktach należy przyłożyć siłę, aby kula wybuchła.

Mark I pracował nad obliczeniami nieprzerwanie przez całą dobę, siedem dni w tygodniu, przez trzy miesiące. Wtedy to Hopper i jej zespół wpadli na rozwiązanie, które zostało później wykorzystane w projekcie bomb zrzuconych na Hiroszimę i Nagasaki. Niecały tydzień później Japończycy złożyli broń, kończąc tym samym II wojnę światową.

first-real-computer-bug-pl

Kiedy pewnego dnia Mark II (następca Marka I) przestał działać, okazało się, że blask lamp próżniowych przyciągnął ćmę, która utknęła w jednym z elektrycznych przełączników wewnątrz maszyny. Hopper powiedziała, że musieli „odpluskwić” (ang. to debug) komputer. Określenie się przyjęło i po dziś dzień jest popularne w branży komputerowej.

 

Nowy rozdział

Po wojnie Hopper przyjęła propozycję pracy w Eckert-Mauchly Computer Corporation, gdzie brała udział w opracowaniu maszyny „UNIVAC”. Nazwa ta stała się później synonimem „komputera”.

Stworzyła również pierwszy kompilator – program przekładający czytelny ludzki język na wykonywalny kod maszynowy. Pomysł Grace okazał się rewolucyjny. Dzięki niemu można było znacznie obniżyć koszt przystosowywania programów komputerowych do działania na różnym sprzęcie.

„Miałam działający kompilator, ale nikt nie był nim zainteresowany” – powiedziała kiedyś Hopper. „Mówiono mi, że komputery nadają się tylko do obliczeń”.

Hopper przystąpiła do konsorcjum Conference on Data Systems Languages (CODASYL), które pracowało nad standardowym językiem programowania dla wszystkich komputerów. Grupa stworzyła Common Business Oriented Language (COBOL), który jest nadal wykorzystywany w niektórych branżach.

 

Powrót do marynarki

W 1967 roku Hopper została poproszona o powrót do aktywnej służby w marynarce, aby pomóc ustandaryzować komunikację między różnymi językami komputerowymi. Miała już 60 lat. Kontrakt miał trwać sześć miesięcy. Skończył się po 19 latach.

W tym czasie Hopper została rzecznikiem marynarki, wygłaszając setki wykładów o swoich doświadczeniach w początkach ery komputerowej i wyzwaniach, z którymi będzie musiało zmierzyć się kolejne pokolenie.

„Grace była jednocześnie inteligentna, zdeterminowana, bezczelna i miła” – mówi Panhorst. „Wykorzystywała swoją błyskotliwość w najlepszy możliwy sposób. Umiała żartować z innych i śmiać się z samej siebie. Wiedziała, kiedy warto złamać zasady. Zdawała sobie sprawę z tego, że trzeba stawiać na ludzi, zwłaszcza młodych”.

Hopper stała się bardzo popularną nauczycielką, między innymi ze względu na sposób, w jaki wykorzystywała podczas swoich wykładów ilustracje i analogie. Wielokrotnie w czasie zajęć rozdawała studentom kawałki drutu o długości dokładnie 11,8 cala, wyjaśniając, że długość ta odzwierciedla nanosekundę – maksymalną odległość, jaką światło lub prąd mogą pokonać w miliardowej części sekundy.

Wyjaśniając koncepcję nanosekundy w programie Davida Lettermana w 1968 roku, Hopper powiedziała: „Kiedy admirał zapyta, dlaczego przesłanie wiadomości przez satelitę zajmuje tak cholernie długo, wystarczy wyjaśnić mu, że ziemię od satelity dzieli mnóstwo nanosekund”.

commodore-grace-hopper-us-navy-819x1024-pl

Komandor Grace M. Hopper, USN.

 

Spuścizna

Kiedy Hopper odchodziła na wojskową emeryturę w 1986 roku, miała 79 lat i była najstarsza wśród oficerek i oficerów pozostających w czynnej służbie. Później była jeszcze ambasadorką dobrej woli i wykładowczynią w Digital Equipment Corporation.

Zmarła w 1992 roku w wieku 85 lat. Jeszcze za życia otrzymała wiele prestiżowych nagród.

Przyznano jej pierwszą w historii nagrodę stowarzyszenia Data Processing Management Association dla „Człowieka roku” w dziedzinie informatyki. Jako pierwsza kobieta i pierwszy obywatel Stanów Zjednoczonych została uhonorowana tytułem Distinguished Fellow of the British Computer Society. Otrzymała też medal Defense Distinguished Service Medal, najwyższe odznaczenie przyznawane przez ministerstwo obrony rezerwistom. W 1991 roku przyznano jej National Medal of Technology. Była pierwszą kobietą, która doświadczyła tego zaszczytu.

Jej imię noszą centra komputerowe, stypendia, niszczyciel i Google Doodle, jednak Hopper najbardziej spodobałoby się Święto Informatyczek im. Grace Hopper (ŚIGH). Coroczna impreza, gromadząca najprawdopodobniej najwięcej technolożek na świecie, po raz pierwszy została zorganizowana w 1992 roku przez Anita Borg Institute for Women and Technology (ABI).

„Moim najważniejszym osiągnięciem poza stworzeniem kompilatora było szkolenie młodych ludzi” – powiedziała kiedyś Hopper w rozmowie z autorką jej biografii, Lynn Gilbert. „Śledzę ich osiągnięcia i podburzam ich w przerwach, by nie zapominali podejmować ryzyka”.

W tym roku w imprezie ŚIGH, odbywającej się w Houston w dniach 14–16 października, weźmie udział ponad 12 tysięcy kobiet z całego świata.

„To wydarzenie to prawdziwe święto, podczas którego oddajemy cześć osiągnięciom kobiet w dziedzinie informatyki. Ponad 500 wykładowczyń opowie między innymi o nowych zastosowaniach sztucznej inteligencji i najnowszych badaniach nad interakcją między człowiekiem a komputerem” – mówi Mon Sabet z ŚIGH.

„Grace Hopper była nie tylko niesamowitą matematyczką i informatyczką w czasach niesprzyjających kobietom pracującym w tych branżach, ale również pełną pasji mentorką młodzieży” – mówi Gabriela Gonzalez z zespołu STEM w firmie Intel.

„Jej spuścizna jako pionierki technologii i kobiety z wizją będzie jeszcze przez wiele lat torować drogę szerszej akceptacji kobiet we wszystkich branżach techniki”.

Udostępnij ten artykuł

Podobne tematy

Edukacja Innowacje techniczne Nauka

Przeczytaj w następnej kolejności

Edukacja

Jak Grace Hopper złamała kod i otworzyła kobietom świat nauki

Osiągnięcia Grace Hopper zrewolucjonizowały świat komputerów na długie dziesięciolecia, a jej odważne i wybiegające w przyszłość wizje są inspiracją dla wynalazców po dziś dzień.

Biuro Grace Hopper wyglądało raczej typowo, może z wyjątkiem pirackiej bandery i zegara, który chodził do tyłu.

Hopper często zwykła mawiać: „Najniebezpieczniejsze powiedzenie to: »Zawsze tak robimy«”.

Zegar odliczający czas wstecz i Jolly Roger przypominały jej, że wyzwania można często pokonać, jeśli podejdzie się do nich zupełnie inaczej, czasami naruszając obowiązujące zasady.

„Wspaniała Grace” Hopper – znana również jako „królowa komputerów”, „królowa oprogramowania”, „admirał Grace”, „babcia COBOL” i „wielka dama oprogramowania” – zasłynęła na całym świecie jako pionierka informatyki w dziedzinie programowania na skalę masową, która stworzyła pierwszy kompilator. Ten ostatni stał się później filarem pierwszego języka programowania, do obsługi którego nie był konieczny doktorat z matematyki.

„Grace Hopper była wzorem dla kobiet takich jak ja” – mówi Rahima Mohammed, główny inżynier firmy Intel w grupie Platform Engineering Group, która jest autorką pięciu patentów i ponad 100 artykułów. „Przełamała bariery korporacyjne i ograniczenia związane z płcią, czym zainspirowała całe nowe pokolenie twórców technologii i przedsiębiorców do podążania własnymi ścieżkami. Dzięki temu na rynek trafiło wiele nowych ważnych koncepcji i produktów”.

Wbrew przeciwnościom losu

Grace Brewster Murray urodziła się 6 grudnia 1906 roku w Nowym Jorku i osiągnęła pełnoletność w latach 20. XX wieku. Była inteligentna i mocno stąpała po ziemi. Studiowała matematykę i fizykę w Vassar College, a następnie – jako pierwsza kobieta w historii – uzyskała tytuły magistra i doktora matematyki na uniwersytecie w Yale.

W międzyczasie wyszła za mąż za Vincenta Fostera Hoppera i została Grace Hopper (nazwisko zachowała po rozwodzie) i zaczęła pracę jako wykładowca matematyki w Vassar.

Być może tak wyglądałaby cała jej kariera, gdyby do akcji nie wkroczyła historia.

W 1941 roku Japończycy zbombardowali Pearl Harbor. Jak Hopper mówi w nakręconym później filmie dokumentalnym: „Świat znalazł się w stanie krytycznym. Każdy w kraju robił, co mógł, by pomóc w działaniach wojennych”.

Chociaż Hopper miała już 37 lat (za dużo, by wstąpić do armii), udało jej się przekonać oficera werbującego, by wpisał ją na listę rezerwistów programu U.S. Navy WAVES. Ukończyła szkolenie z najlepszym wynikiem w swojej grupie.

APARAT CYFROWY OLYMPUS

Porucznik Hopper została przypisana do zespołu Bureau of Ships Computation na Harvardzie, którego zadaniem było opracowanie maszyny umożliwiającej wykonywanie szybkich, naukowych obliczeń służących do lepszego zrozumienia niektórych operacji wojennych, na przykład trajektorii głowic. W ten sposób powstał jeden z pierwszych komputerów.

Automatic Sequence Controlled Calculator firmy IBM lub „Mark I” był olbrzymi. Miał 24,5 metra długości, był szeroki i wysoki na 2,5 metra i ważył jakieś 4,5 tony.

Hopper zlecono zaprogramowanie tej maszyny.

Zadanie polegało na przełożeniu problemów matematycznych na język numeryczny zrozumiały dla komputera. Chociaż początkowo Hopper nie miała pojęcia o programowaniu, była pojętną uczennicą.

„Grace słynęła z tego, że wolała prosić o wybaczenie niż o pozwolenie” – powiedziała Jeni Panhorst, informatyk i szefowa zespołu w grupie Network Platforms Group firmy Intel. „Zwykła mawiać: »Jeśli pomysł jest dobry, trzeba go zrealizować. Dużo łatwiej jest przeprosić niż uzyskać zgodę«”.

Panhorst na własne oczy przekonała się, że kierowanie się tą zasadą w jej własnym zespole doprowadziło do ważnych zmian w branży infrastruktury sieciowej.

„Tylko jeśli nie boimy się podejmować ryzyka, przekraczać ustalonych granic i łamać zasad, możemy naprawdę zmieniać świat” – twierdzi Panhorst.

Najbardziej skomplikowany problem, z którym musiała zmierzyć się Hopper i jej zespół, pojawił się jesienią 1944 roku. Z prośbą o pomoc do naukowców zwrócił się John von Neumann, matematyk i fizyk pracujący nad Projektem Manhattan. Chodziło o znalezienie sposobu na samoistne zgniatanie się kuli. Trzeba było obliczyć, w których punktach należy przyłożyć siłę, aby kula wybuchła.

Mark I pracował nad obliczeniami nieprzerwanie przez całą dobę, siedem dni w tygodniu, przez trzy miesiące. Wtedy to Hopper i jej zespół wpadli na rozwiązanie, które zostało później wykorzystane w projekcie bomb zrzuconych na Hiroszimę i Nagasaki. Niecały tydzień później Japończycy złożyli broń, kończąc tym samym II wojnę światową.

pierwsza-prawdziwa-pluskwa-komputerowa

Kiedy pewnego dnia Mark II (następca Marka I) przestał działać, okazało się, że blask lamp próżniowych przyciągnął ćmę, która utknęła w jednym z elektrycznych przełączników wewnątrz maszyny. Hopper powiedziała, że musieli „odpluskwić” komputer. Określenie się przyjęło i po dziś dzień jest popularne w branży komputerowej.

Nowy rozdział

Po wojnie Hopper przyjęła propozycję pracy w Eckert-Mauchly Computer Corporation, gdzie brała udział w opracowaniu maszyny „UNIVAC”. Nazwa ta stała się później synonimem „komputera”.

Stworzyła również pierwszy kompilator – program przekładający czytelny ludzki język na wykonywalny kod maszynowy. Pomysł Grace okazał się rewolucyjny. Dzięki niemu można było znacznie obniżyć koszt przystosowywania programów komputerowych do działania na różnym sprzęcie.

„Miałam działający kompilator, ale nikt nie był nim zainteresowany” – powiedziała kiedyś Hopper. „Mówiono mi, że komputery nadają się tylko do obliczeń”.

Hopper przystąpiła do konsorcjum Conference on Data Systems Languages (CODASYL), które pracowało nad standardowym językiem programowania dla wszystkich komputerów. Grupa stworzyła Common Business Oriented Language (COBOL), który jest nadal wykorzystywany w niektórych branżach.

Powrót do marynarki

W 1967 roku Hopper została poproszona o powrót do aktywnej służby w marynarce, aby pomóc ustandaryzować komunikację między różnymi językami komputerowymi. Miała już 60 lat. Kontrakt miał trwać sześć miesięcy. Skończył się po 19 latach.

W tym czasie Hopper została rzecznikiem marynarki, wygłaszając setki wykładów o swoich doświadczeniach w początkach ery komputerowej i wyzwaniach, z którymi będzie musiało zmierzyć się kolejne pokolenie.

„Grace była jednocześnie inteligentna, zdeterminowana, bezczelna i miła” – mówi Panhorst. „Wykorzystywała swoją błyskotliwość w najlepszy możliwy sposób. Umiała żartować z innych i śmiać się z samej siebie. Wiedziała, kiedy warto złamać zasady. Zdawała sobie sprawę z tego, że trzeba stawiać na ludzi, zwłaszcza młodych”.

Hopper stała się bardzo popularną nauczycielką, między innymi ze względu na sposób, w jaki wykorzystywała podczas swoich wykładów ilustracje i analogie. Wielokrotnie w czasie zajęć rozdawała studentom kawałki drutu o długości dokładnie 11,8 cala, wyjaśniając, że długość ta odzwierciedla nanosekundę – maksymalną odległość, jaką światło lub prąd mogą pokonać w miliardowej części sekundy.

Wyjaśniając koncepcję nanosekundy w programie Davida Lettermana w 1968 roku, Hopper powiedziała: „Kiedy admirał zapyta, dlaczego przesłanie wiadomości przez satelitę zajmuje tak cholernie długo, wystarczy wyjaśnić mu, że ziemię od satelity dzieli mnóstwo nanosekund”.

Komandor Grace M. Hopper, USN.

Komandor Grace M. Hopper, USN.

Spuścizna

Kiedy Hopper odchodziła na wojskową emeryturę w 1986 roku, miała 79 lat i była najstarszym oficerem w czynnej służbie. Później była jeszcze ambasadorem dobrej woli i wykładowcą w Digital Equipment Corporation.

Zmarła w 1992 roku w wieku 85 lat. Jeszcze za życia otrzymała wiele prestiżowych nagród.

Przyznano jej pierwszą w historii nagrodę stowarzyszenia Data Processing Management Association dla „Człowieka roku” w dziedzinie informatyki. Jako pierwsza kobieta i pierwszy obywatel Stanów Zjednoczonych została uhonorowana tytułem Distinguished Fellow of the British Computer Society. Otrzymała też medal Defense Distinguished Service Medal, najwyższe odznaczenie przyznawane przez ministerstwo obrony rezerwistom. W 1991 roku przyznano jej National Medal of Technology. Była pierwszą kobietą, która doświadczyła tego zaszczytu.

Jej imię noszą centra komputerowe, stypendia, niszczyciel i Google Doodle, jednak Hopper najbardziej spodobałoby się Święto Informatyczek im. Grace Hopper. Coroczna impreza, gromadząca najprawdopodobniej najwięcej kobiet technologów na świecie, po raz pierwszy została zorganizowana w 1992 roku przez Anita Borg Institute for Women and Technology (ABI).

„Moim najważniejszym osiągnięciem poza stworzeniem kompilatora było szkolenie młodych ludzi” – powiedziała kiedyś Hopper w rozmowie z autorką jej biografii, Lynn Gilbert. „Śledzę ich osiągnięcia i podburzam ich w przerwach, by nie zapominali podejmować ryzyka”.

W tym roku w imprezie GHC, odbywającej się w Houston w dniach 14–16 października, weźmie udział ponad 12 tysięcy kobiet z całego świata.

„To wydarzenie to prawdziwe święto, podczas którego oddajemy cześć osiągnięciom kobiet w dziedzinie informatyki. Ponad 500 wykładowców opowie między innymi o nowych zastosowaniach sztucznej inteligencji i najnowszych badaniach nad interakcją między człowiekiem a komputerem” – mówi Mon Sabet, dyrektor GHC.

„Grace Hopper była nie tylko niesamowitym matematykiem i informatykiem w czasach niesprzyjających kobietom pracującym w tych branżach, ale również pełną pasji mentorką młodzieży” – mówi Gabriela Gonzalez, strateg zespołu STEM w firmie Intel.

„Jej spuścizna jako pionierki technologii i kobiety z wizją będzie jeszcze przez wiele lat torować drogę szerszej akceptacji kobiet we wszystkich branżach techniki”.

 

The post Jak Grace Hopper złamała kod i otworzyła kobietom świat nauki appeared first on iQ by Intel.

Udostępnij ten artykuł

Podobne tematy

Przeczytaj w następnej kolejności