Mania ruchu makerów

Rękawiczka, która rozpoznaje język migowy

Writer

Ukryta w rękawiczce płytka Intela odpowiada za przekładania ruchów dłoni na litery, które rozmówca użytkownika rękawiczki może odczytać na wyświetlaczu. Udało nam się porozmawiać z Maksymem Smirnowem o jego pracy nad tym rozwiązaniem.

 

 

Skąd wziął się pomysł stworzenia rękawiczki tłumaczącej język migowy?

Nie chciałem tworzyć zabawki, tylko coś naprawdę użytecznego

Istnieje wiele przydatnych urządzeń opracowanych z myślą o osobach z wadami wzroku. Z jakiegoś powodu wciąż jednak brakuje rozwiązań przeznaczonych dla ludzi borykających się z problemami mowy i słuchu. Podejmowano już co prawda pewne próby w tej dziedzinie, jednak ostatecznie żadne nowoczesne rozwiązana nie przyjęły się. Przykładowo: kilka lat temu grupa ukraińskich studentów biorących udział w konkursie Imagine Cup organizowanym przez Microsoft opracowała rękawice zdolne rozpoznawać ruchy dłoni. Dużym problemem była jednak konieczność programowania rękawicy od nowa przed każdym ich użyciem. Studenci wygrali konkurs, jednak od 2012 roku brak jest jakichkolwiek nowych informacji na temat tego projektu.

Postanowiłem sam sprawdzić, jak można rozwinąć ten pomysł, tworząc nie zabawkę, tylko coś naprawdę pożytecznego.

Na obozie komputerowym NRJ, wspieranym przez centra Intel STEM, doradzono mi użycie płytki Intel Galileo. Gdy przyjrzałem się jej bliżej, uznałem to za dobry pomysł.

 

inteligentna rękawiczka

Czy możesz wyjaśnić nam sposób działania rękawiczki?
Jeszcze miesiąc temu działała pod kontrolą płytki Intel Galileo. Obecnie urządzenie pracuje w oparciu o architekturę Intel Edison. Płytka przechwytuje informacje z czterech czujników służących do pomiaru kąta odkształcenia. Planuję jednak dodanie kolejnych dwóch, aby zwiększyć dokładność rozpoznawania ruchu. Dane są również pobierane z żyroskopu i akcelerometru, dzięki czemu urządzenie potrafi rozpoznawać przyspieszenie wzdłuż każdej z osi oraz kierunek ruchu całej dłoni.

Rękawiczka osiąga dokładność rozpoznawania ruchów na poziomie 80–85%

Gesty są przechowywane w pamięci wewnętrznej płytki i obejmują cały angielski alfabet. Po otrzymaniu informacji z rękawiczek płytka porównuje zestawy danych wejściowych i zwraca wynik w postaci symbolu wyświetlanego na ekranie. Rezultaty nie są złe – rękawiczka osiąga dokładność rozpoznawania ruchów na poziomie 80–85%. Błędy zwykle wynikają z różnic w nawykach poszczególnych użytkowników. Co ważne, mogę skalibrować rękawiczkę z myślą o danym użytkowniku, dzięki czemu jej dokładność ulegnie zwiększeniu.

Dlaczego uważasz korzystanie z rękawiczki za prostsze choćby od obsługi wirtualnej klawiatury tabletu?
Bardzo mało osób wykorzystuje gadżety – czy choćby notatniki – do porozumiewania się na co dzień. Znacznie łatwiej jest używać języka migowego; zwłaszcza w sytuacjach awaryjnych, gdy jest to po prostu szybsze.

Czy otrzymałeś już jakiekolwiek opinie od osób, do których kierujesz swój wynalazek?
Rozmawiałem z aktorami teatru niesłyszących „Nedoslov”, występującymi na scenie pomimo wad mowy i słuchu. Testowali moją rękawiczkę i byli zadowoleni z rezultatów. Jedynym problemem, na jaki zwrócili uwagę, była niezbyt duża szybkość rozpoznawania gestów. Warto zaznaczyć, że cały czas nad tym pracuję i wkrótce będzie już lepiej.

Myślisz, że korzystaliby z twojego urządzenia, gdyby mieli do niego stały dostęp?
Mam taką nadzieję.

Sukces twojego wynalazku nie będzie zależeć wyłącznie od jego jakości i przydatności. Dużą rolę odegra także sprzedaż, marketing, dobór dostawców części i wiele innych czynników. Czy myślałeś już o tej stronie projektu?
Póki co nie poświęcałem temu zbyt wiele uwagi. Mój projekt może być przydatny, jednak nie jestem pewien, czy ktokolwiek będzie gotów zainwestować w tak niepewne przedsięwzięcie. Czas pokaże. Najpierw muszę zająć się samym urządzeniem. Oczywiście byłoby to dla mnie duże wyróżnienie, gdyby udało się znaleźć inwestora.

Czy masz jeszcze jakieś pomysły na wynalazki?
Jest wiele rzeczy, które chciałbym zrobić, jednak idee bardzo często trudno jest wcielić w życie. Jednym z takich pomysłów jest stereofoniczny generator dźwięku przeznaczony dla osób niewidomych, za pomocą którego byłyby w stanie odbierać informacje o otoczeniu. Nadal jednak nie wiem, jak się za to zabrać.

Kiedy po raz pierwszy miałeś okazję użyć płytki Intel Galileo?
Gdy zaczynałem pracę nad rękawiczką. Mimo to bardziej do gustu przypadła mi płytka Intel Edison. Jest szybsza, mniej się nagrzewa i zużywa mniej energii. Edison świetnie radzi sobie nawet z przenośnymi akumulatorami, jakich używamy do ładowania smartfonów. Dla mnie to idealne i bardzo wygodne rozwiązanie.

W jaki sposób firma Intel pomaga Ci w pracy nad wynalazkiem?
Największym wsparciem są centra Intel STEM, zapewniające dostęp do odpowiednich urządzeń. Dzięki nim możemy zdobywać doświadczenie w ich użytkowaniu i prowadzić eksperymenty. Co więcej, w przypadku problemów zawsze możemy zwrócić się o pomoc do inżynierów firmy.

Z tego co widzę, już kilkukrotnie wystawiałeś swój wynalazek w konkursach – również międzynarodowych.
Zgadza się. W moskiewskim konkursie Scientists of the Future zająłem drugie miejsce. Miałem też okazję poznać jego organizatora, który pomógł mi zaprezentować urządzenie w Chinach, w konkursie Beijing Youth Science Creation Competition (BYSCC). Tam również zająłem drugie miejsce.

Udostępnij ten artykuł

Podobne tematy

Makerzy

Przeczytaj w następnej kolejności

Read Full Story